เอเจนต์ AI ต้องมีเบราว์เซอร์เป็นของตัวเอง
การส่งเบราว์เซอร์ที่ใช้ทุกวันให้เอเจนต์อัตโนมัติ คือการมอบคุกกี้ ล็อกอิน และอุปกรณ์ของคุณให้ นี่คือเหตุผลที่เอเจนต์ควรอยู่ในโปรไฟล์ที่แยกขาด และวิธีมอบโปรไฟล์ให้
วิธีที่เร็วที่สุดในการให้เอเจนต์ AI มีความสามารถจริงบนเว็บคือปล่อยให้มันขับเบราว์เซอร์ วิธีที่เร็วที่สุดที่จะเสียใจก็คือปล่อยให้มันขับเบราว์เซอร์ของคุณ เบราว์เซอร์ที่ใช้ทุกวันพกทุกเซสชันที่คุณเคยล็อกอิน และเอเจนต์ที่คลิกได้ก็คลิกได้ทุกอย่างที่เซสชันเหล่านั้นเข้าถึง
ปัญหารัศมีความเสียหาย
เอเจนต์ที่ถูกขอให้ค้นหาซัพพลายเออร์ไม่ได้ตั้งใจจะเปิดแท็บธนาคารของคุณ แต่เบราว์เซอร์ที่มันรันอยู่ไม่แบ่งแยก: โถคุกกี้เดียว ล็อกอินที่จัดเก็บชุดเดียว ตัวตนเครื่องเดียว ที่ใดที่เอเจนต์ไปถึงได้ มันก็ยืนยันตัวตนไว้แล้ว มาตรการที่คนเอื้อมถึงก่อน — โปรไฟล์ Chrome แยก หน้าต่างไม่ระบุตัวตน — ย้ายคุกกี้ไปโดยไม่ย้ายอย่างอื่นเลย
การแยกต้องครอบคลุมอะไรจริง ๆ
- ที่เก็บข้อมูล: โถคุกกี้ Local Storage และ IndexedDB ของตัวเอง ในไดเรกทอรีที่ไม่มีสิ่งอื่นเขียนลง
- ข้อมูลรับรอง: เฉพาะล็อกอินที่คุณตั้งใจล็อกอินในโปรไฟล์นั้น ไม่มีอื่น
- เครือข่าย: เส้นทางของตัวเอง ทราฟฟิกของเอเจนต์กับของคุณจึงไม่ใช่ที่อยู่เดียวกัน
- ตัวตนอุปกรณ์: คงที่สำหรับโปรไฟล์นั้น และไม่ใช่สำเนาของเครื่องที่คุณทำงาน
- ส่วนขยาย: เฉพาะที่เอเจนต์ต้องการ ไม่ใช่ตัวจัดการรหัสผ่านของคุณ
รายการนั้นคือรายการเดียวกับที่โปรไฟล์เบราว์เซอร์ที่แยกขาดตอบสนองอยู่แล้ว จากมุมของเบราว์เซอร์ เอเจนต์ก็เป็นเพียงผู้ใช้อีกคนบนเครื่องของคุณที่ไม่ควรเห็นงานส่วนที่เหลือของคุณ
การมอบโปรไฟล์ให้เอเจนต์
ใน PowerOps รูปแบบนี้สั้น สร้างโปรไฟล์ให้เอเจนต์ ให้เส้นทางที่คุณต้องการสำหรับทราฟฟิกของมัน และล็อกอินเฉพาะบัญชีที่งานนั้นต้องใช้ จากนั้นเริ่มมันจาก Local API ซึ่งส่งเอนด์พอยต์ดีบักของเบราว์เซอร์กลับมา และชี้เฟรมเวิร์กเอเจนต์ของคุณไปที่เอนด์พอยต์นั้น แทนที่จะชี้ไปยังเบราว์เซอร์ที่มันเปิดเอง
# Start the agent's profile and take the endpoint it returns.
curl -s -X POST http://127.0.0.1:50326/v1/browsers/start \
-H "Authorization: Bearer $POWEROPS_KEY" \
-H "Content-Type: application/json" \
-d '{"profileId": "agent-research-01"}'ทุกอย่างที่พูด Chrome DevTools Protocol เชื่อมต่อกับสิ่งที่การเรียกนั้นส่งกลับได้ — Puppeteer, Playwright หรือเฟรมเวิร์กเอเจนต์ที่ห่อหุ้มอย่างใดอย่างหนึ่ง โค้ดของเอเจนต์ไม่เปลี่ยนเลย สิ่งที่เปลี่ยนคือเบราว์เซอร์ที่มันลงจอด
หนึ่งโปรไฟล์ต่องาน ไม่ใช่หนึ่งต่อเอเจนต์
สัญชาตญาณคือให้โปรไฟล์กับเอเจนต์ หน่วยที่ดีกว่าคืองาน โปรไฟล์สำหรับค้นหาซัพพลายเออร์ โปรไฟล์สำหรับบัญชีที่อนุญาตให้โพสต์ โปรไฟล์สำหรับแดชบอร์ดที่อ่าน หากการรันผิดพลาด ความเสียหายถูกจำกัดตามสิ่งที่โปรไฟล์เดียวนั้นเข้าถึงได้ และคุณทิ้งไดเรกทอรีแล้วเริ่มใหม่ได้
ทำให้การรันเปรียบเทียบกันได้
เอเจนต์ดีบักยากเพราะสองการรันแทบไม่เคยเป็นการรันเดียวกัน โปรไฟล์ที่รายงานอุปกรณ์เดิมทุกครั้งที่เปิด จากเส้นทางเดิม พร้อมสถานะที่คุณทิ้งไว้ ขจัดความต่างทั้งประเภทหนึ่งระหว่างความพยายาม เมื่อการรันทำงานต่างออกไป สภาพแวดล้อมก็ไม่ใช่ผู้ต้องสงสัยอีกต่อไป
เส้นแบ่ง
ไม่มีสิ่งใดข้างต้นเป็นวิธีเลี่ยงข้อกำหนดของเว็บไซต์ ขีดจำกัดอัตรา หรือนโยบาย robots และไม่ได้ขายเช่นนั้น สิ่งที่มันให้เอเจนต์คือเบราว์เซอร์ที่เป็นของงาน ไม่ใช่ของคุณ
